ေလာကဓံေလျပင္း တုိက္ခတ္ဆင္းလို႔
ၿပိဳကြဲအိပ္မက္ ေတြ႔ႀကံဳေနလည္း
မုန္တိုင္းမ်ားႏွင့္ ယွဥ္ကာတဲြလ်က္
ျပန္သန္းခဲ့သည္။
ထိုငွက္ငယ္သည္။
ငါ၏စိတ္တည္း။
လမ္းတို႔ေပ်ာက္ကာ ၾကင္သူမရွိ
အထီးက်န္ဘိလည္း
တစ္ေကာင္တည္းအားတင္း
ဒုန္းစိုင္းနင္း၍
ျပန္သန္းေနမည္ ငါ၏ငွက္သည္။
ခရီးေ၀းလည္း မေမာပန္းညား
ဘ၀ဆိုသည့္ လိႈင္းၾကမ္းတံပိုးအား ငါေဖာက္ထိုးလို႔
ျပန္သန္းအံုးမည္။
ငါယံုၾကည္ရာ ထိုအိပ္မက္မ်ား ရွိရာဆီသို႔...
ခ်မ္းခ်မး္
Showing posts with label ကဗ်ာ. Show all posts
Showing posts with label ကဗ်ာ. Show all posts
Monday, January 5, 2009
ငါ၏ငွက္ငယ္
Sunday, June 15, 2008
ထာ၀ရ အေဖာ္မြန္
ေလာကဓံရယ္
ဘယ္သူကမ်ား မာယာေတြ
ဖန္ဆင္းေပးခဲ့ပါရဲ့
ဟန္ေဆာင္မႈအလ်ဥ္းမရွိ
ရိုးသားျခင္းအတိဖုန္းႏႊမ္းခဲ့တဲ့
ငါ႔မ်က္၀န္းေတြေတာင္
မုသားေတြနဲ႔ျပည့္ႏွပ္လို႔...
တည္ၿမဲျခင္းမရွိတဲ့
ေလာကနိယာမေတြၾကား
ငါရွင္သန္ပါမ်ားေတာ့လည္း
ဘယ္ေလာက္ဆံုး႐ံႈးပါေစ
ငါ႔ႏႈတ္ခမ္းေတြ ၿပံဳးေနတက္ခဲ့ၿပီ...
ဘ၀နဲ႔ခ်စ္ျခင္း
လြန္ဆဲြခ်ိန္တိုင္း
ေၾကမြခဲ့တဲ့ငါ႔ႏွလံုးသားကိုလဲ
ငါကိုယ္တိုင္ေျမၿမဳပ္လို႔
တစ္ဖန္ျပန္အသက္သြင္းဖို႔
မႀကိဳးစားေတာ့ပါဘူး...
စိတ္ကူးနဲ႔လက္ေတြ႕
ေ၀းကြားလြန္းလွတဲ့ ငါ႔ကမာၻထဲ
ေလာကဓံရယ္...
အတိတ္ေတြကိုအံတု
အနာဂတ္ဆိုတဲ့အရာကိုစိန္ေခၚရဲတဲ့
လက္ရွိပစၥဳပန္ကိုသာ
တစ္ခုတည္းေသာ အေဖာ္မြန္ေကာင္းအျဖစ္
ထာ၀ရႏွင္းအပ္ေပးပါ...
ခ်မ္းခ်မ္း
Thursday, April 17, 2008
ျမန္မာ့တို႔၏ခ်စ္စရာ့ရိုးရာ (သို႔) သႀကၤန္
ေႏြဦးခ်ိန္ခါ
တစ္ေၾကာ့ျပန္ကာ
ေရာက္လာေလေတာ့
ရြက္ေဟာင္းေၾကြလို႔
ရြက္သစ္ေ၀ဆာ
ဤတန္ခူးသည္သာ
ျမန္မာတို႔၏ခ်စ္စရာ့အခ်ိန္အခါ...။
ႏွစ္ေဟာင္းကုန္လို႔
ႏွစ္သစ္ႀကိဳဆို
ဦးဦးကိုကို
ေဒၚေဒၚမမ
ကေလးပါမက်န္
အကုန္ေပ်ာ္ၾက
ဤသႀကၤန္ကား
ျမန္မာတို႔၏ အႏိႈင္းမဲ့အလွ...။
၀မ္းသာပီတိ
ဂြမ္းဆီထိႏွယ္
ရဲရဲ၀င့္၀င့္
ပြင့္လာကုန္သည့္
ေရႊ၀ါေရာင္သန္း
ဤပိေတာက္ပန္းလဲ
ငါတို႔ႏွင့္အတူ
ပါ၀င္ဆင္ႏႊဲ
ဤအတာပဲြ...။
ဤတန္ခူး
ဤပိေတာက္
ဤအတာရယ္
သံုးေရာင္စီျခယ္
လွႏိုင္ပါေပ့
လွပါေပ့
ျမန္မာတို႔၏ဓေလ့...။
ညစ္ေထးဤစိတ္
အတာေရျဖင့္
ေဆးေၾကာစင္ၾကယ္
သတၱ၀ါအမ်ား
ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါး
ခ်မ္းသာစြာျဖင့္
မဂၤလာအေပါင္းခေညာင္းေစေသာ
ႏွစ္သစ္ကိုသာပိုင္ဆိုင္ေစေၾကာင္း
ဤေနရာမွဆုမြန္ေကာင္း
ေတာင္းဆုေျခြပါ၏...။
မွတ္ခ်က္။ ။ သထံုအရွင္ဆႏၵာဓိက(ေရႊပါရမီေတာရ) ဆရာေတာ္၏ ျမစိမ္းေက်ာင္းတိုက္၌ သႀကၤန္တြင္းတရားစခန္း၀င္စဥ္ ေရးခဲ့ေသာကဗ်ာေလးျဖစ္ပါသည္။
Wednesday, February 27, 2008
ေျပပါေစ...
နင္နဲ႔ငါ....ေက်ာင္းေတာ္ကရန္စလဲမရွိ
နင္နဲ႔ငါ....အတိတ္ကဇာတ္လမ္းေဟာင္းလဲမရွိ
နင္နဲ႔ငါ....ဘ၀အဆက္ဆက္မေျပႏိုင္တဲ့အၿငိဳးအေတးလဲမရွိ
စကားသံေတြနဲ႔ခင္တြယ္မႈအသစ္မွာ
ယစ္မူးေပွ်ာ္ရႊင္မိတာ..နာရီေတာင္မသိ
အထင္တႀကီးမာနသံေတြနဲ႔..
ရက္စက္ေရွာင္ပုန္းတဲ့ရက္
မခ်ိအၿပံဳးနာက်င္မႈအျပည့္
နင့္ကိုေမ့ဘို႔စိတ္ကူးဖူးတယ္..
လက္၀ဲသုႏၵရ ရတုေရးေလွ်ာက္
မ်က္မာန္ေပ်ာက္ေစခဲ့
မျမကေလးလည္းသီကံုးဆိုဖဲြ႕
မင္းကေနာင္စိတ္ကိုၫႈိ႔ယူခဲ့
ေလွာင္ၿပံဳးေတာ့မၿပံဳးလိုက္ပါနဲ႔
ေျပာင္းလဲခ်င္သူအတြက္
ေသရာပါအရံႈးန႔ဲ
အယူခံ၀င္ကဗ်ာတစ္ပုဒ္
ငါေရးခဲ့မယ္...
ငါ့ႏွလံုးသားရ့ဲလြမ္းခ်င္းမို႔
နင္အမ်က္တင္ခဲ့ရင္
ေျပပါ....
<3 chan chan
Friday, February 22, 2008
မင္းအတြက္ (သို႔) ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ေန႔ရက္မ်ားဆီသို႔
ာ
ရင္းႏီွးခဲ့ၾကရတာ
ပံုျပင္တစ္ပုဒ္မဟုတ္ေပမယ့္
ကံဇာတ္ဆရာအလိုက်
ခဲြၾကရတာလည္းမဟုတ္ျပန္ဘူး
ဖန္တီးလိုက္ရတဲ့ နာက်င္မႈ
အတိုင္းအဆမဲ့ေ၀းကြာမႈေတြက
နင့္အလိုက်ေပွ်ာ္ရႊင္ေအာင္ပါ...
ဂရုတစိုက္ေစတနာေတြနဲ႔
တြယ္မိတဲ့သံေယာဇဥ္ကို
ဘာသာျပန္လႊဲလို႔
နင္မာန္တက္ေနေပမယ့္
ေျဖရွင္းခ်က္မဲ့စြာ ႏႈတ္စိတ္ခဲ့တာ
နင့္စိတ္အလိုက်ေပွ်ာ္ရႊင္ေအာင္ပါ...
ခိုင္ၿမဲေအာင္ခ်ည္ေႏွာင္ၿပီးမွ
အေ၀းဆံုးကို ပစ္လႊတ္လိုက္တဲ့
ႀကိဳးကြင္းတစ္ခုရဲ့ေနာက္ကြယ္မွာ
နာက်င္စြာၿပံဳးေနခဲ့တာ
နင့္စိတ္အလိုက်ေပွ်ာ္ရႊင္ေအာင္ပါ....
<3 chanchan
Subscribe to:
Posts (Atom)
