ဒါေပမယ့္ ကြ်န္မစိတ္ထဲမွာ အႀကီးအက်ယ္ စိတ္မခ်မ္းမသာ ျဖစ္ေနရတာဟာ ကိုယ္၀န္ဖ်က္ခ်ေနၾကတဲ့ ျပႆနာပါပဲ။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ခုလို ပဋိသေႏၶ တားဆီးေနၾကတာဟာ စစ္ပဲြတစ္ခုကိုတိုက္ရိုက္ဆင္ႏဲႊၿပီး မိခင္ ေတြကိုယ္တိုင္က ကိုယ့္သားသမီးငယ္ေတြကို တိုက္႐ိုက္သတ္ျဖတ္ အေသသတ္ေနၾကလို႔ပါပဲ။ မိခင္တစ္ေယာက္ဟာ မိမိရဲ့ရင္ေသြးငယ္ကို ႀကံဳေတာင့္ႀကံဳခဲ ေမ့ေပ်ာက္ႏိုင္ၾကေပမယ့္ ကြ်န္မကေတာ့ အဲဒီမိခင္ကို ေမ့ပ်ာက္ လို႔ မရပါဘူး။....
ဒါေၾကာင့္ဒီေန႔ ဒီအခ်ိန္မွာ ေမတၱာတရားကို အႀကီးမားဆံုးနဲ႔ ေၾကာက္စရာေကာင္းဆံုး ဖ်က္ဆီးေနတာဟာ ပဋိသေႏၶတားဆီးေရးဆိုတဲ့ ကိုယ္၀န္ဖ်က္ခ်ေရးပါပဲ။ အခု ဒီမွာႀကြေရာက္လာၾကတဲ့ သူေတြအားလံုးဟာ ကြ်န္မတို ့ မိဘမ်ားရဲ့ လိုလားခ်စ္ခင္တဲ့ ေမတၱာတရားေၾကာင့္ ဒီကိုေရာက္ရွိလာႏိုင္ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ အကယ္၍သာ ကြ်န္မတို႔ရဲ့ မိဘေတြက ေမတၱာမထား၊ မလိုလားၾကဘူးဆိုရင္ ကြ်န္မတို႔ဟာ ဒီေနရာကို ေရာက္လာဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။
ကြ်န္မတို႔ဟာ ကြ်န္မတို႔ရဲ့ ရင္ေသြးကေလးငယ္မ်ားကို ျမတ္ႏိုးၾကပါတယ္၊ ခ်စ္ခင္ၾကပါတယ္။ အိႏိၵယ၊ အာဖရိက စတဲ့ ႏိုင္ငံေတြက ေျမာက္ျမားလွတဲ့ ကေလးငယ္ေတြဟာ အာဟာရမျပည့္၀မႈ၊ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးမႈစတဲ့ဒဏ္ ေတြေၾကာင့္ ေသဆံုးေနၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီထဲမွာ သန္းေပါင္းမ်ားစြာေသာ ကေလးငယ္မ်ားဟာ သူတို႔မိခင္မ်ားရဲ့ မလိုလားမႈ၊ ေမတၱာတရား ေခါင္းပါးမႈမ်ားေၾကာင့္ ေသဆံုးၾကရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီေန႔ပဋိသေႏၶ တားဆီးေရးဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို အႀကီးက်ယ္ဆံုး ဖ်က္ဆီးေနသူ ျဖစ္ေနပါၿပီ။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့ မိခင္တစ္ေယာက္ဟာ သူမရဲ့ ရင္ေသြးငယ္ကို ဖ်က္ဆီးသတ္ျဖတ္ ႏိုင္ခြင့္ ရွိေနခဲ့ရင္ ဘာမ်ားက်န္ဦးေတာ့မွာလဲ။ ကြ်န္မဟာ သင့္ကို သတ္ပစ္ႏိုင္ခြင့္ ရွိသလို သင္ဟာလည္း ကြ်န္မကို သတ္ပစ္ႏိုင္ခြင့္ ရွိေနပါၿပီ။ ဒီၾကားထဲမွာ တျခားအေၾကာင္းျပစရာ ဘာမွ မက်န္ေတာ့ပါဘူး။
Thursday, March 13, 2008
မာသာထရီဆာ၏မိန္႔ခြန္း အပိုင္း(၃)
Posted by Claire Chan Myae Thu at 10:22 PM 0 comments
Labels: မာသာထရီဆာ၏ မိန္႔ခြန္း
Monday, March 3, 2008
မာသာထရီဆာ၏မိန္႔ခြန္း (၂)
မာသာထရီဆာ၏မိန္႔ခြန္း (၁) မွ အဆက္...
လူတစ္ေယာက္ဟာ ကြ်န္မတို႔ရဲ့ေမတၱာအတြက္ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါး ေနတယ္ဆိုရင္ ဒီငတ္မြတ္ေခါင္းပါးမႈဟာ ကြ်န္မတို႔ရဲ့ ဆင္းရဲသား ေတြအတြက္လည္း ျဖစ္ရပါမယ္။ ကြ်န္မတို႔ဟာဒီလို ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးမႈကို ေတြ႕ေအာင္ရွာၾကဖို႔ လိုပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ဒီငတ္မြတ္ ေခါင္းပါးမႈဟာ ကြ်န္မတို႔ရဲ့ အိမ္ေဂဟာအတြင္းမွာလည္း ရွိေနပါလိမ့္မယ္။
ကြ်န္မဟာအခြင့္အေရး တစ္ခုကိုဘယ္ေတာ့မွ လက္လြတ္မခံပါဘူး။ တစ္ခါကကြ်န္မ အိမ္တစ္အိမ္ကို အလည္အပတ္ေရာက္ရွိသြားခဲ့ ့ပါတယ္။ အဲဒီအိမ္မွာ သက္ႀကီး ရြယ္အိုမိဘမ်ားနဲ႔ သားသမီးေတြ အစံုအညီရွိၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့သူတို႔အားလံုးဟာအမႈမဲ့အမွတ္မဲ့သာ ေနထိုင္ၾကတယ္။ အဲဒီကို ကြ်န္မေရာက္သြားတဲ့အခါမ်ာသူတို႔ အိမ္မွာ အစစအရာရာ ျပည့္စံုေနတာ ေတြ႕ရပါတယ္။
အဲဒီ အရာ၀တၳဳေတြဟာ အင္မတန္လွပၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူတို႔အားလံုးဟာ တံခါ္း၀ကို ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကပါ တယ္။ သူတို႔အားလံုးရဲ့မ်က္ႏ်ာေတြဟာ ၿပံဳးမေနၾကပါဘူး။ ဒါနဲ႔ကြ်န္မကအတူပါလာတဲ့ သီလရွင္ကေလးကိုေမး လိုက္မိတယ္။ ဒါဟာဘယ္လိုေၾကာင့္လဲလို ေမးမိတာပါ။ အစစအရာရာ ျပည့္စံုႀကြယ္၀ေနၾကတဲ့ ဒီအိမ္ကအိမ္သူအိမ္သားေတြဟာ ဘာ့ေၾကာင့္တံခါး၀ကို ၾကည့္ေနၾကတာလဲ၊ သူတို႔မ်က္ႏ်ာေတြဟာဘာ့ေၾကာင့္ ၿပံဳးမေနၾကတာလဲလို႔ ကြ်န္မက ေမးၾကည့္မိပါတယ္။
ကြ်န္မဟာ လူေတြရဲ့ၿပံဳးေနတဲ့ မ်က္ႏွာေတြကို မၾကာခဏျမင္ဖူး ေတြ႕ဖူးပါတယ္။ ေသလုေျမာပါးျဖစ္ေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္ရဲ့ၿပံဳးေနတဲ့ မ်က္ႏွာကိုေတာင္ ျမင္ေတြ႕ခဲ့ ရဖူးပါတယ္။ ကြ်န္မကဒီလိုေျပာၿပီး ေမးလိုက္ေတာ့အတူပါလာတဲ့ သီလရွင္ကေလးက ‘‘ ဒီလိုျဖစ္ေန တာဟာ ေန႔တိုင္းလိုပါပဲ၊ သူတို႔စိတ္ထဲမွာသူတို႔ရဲ့ သားသမီးတစ္ေယာက္ေယာက္ဟာ ဒီအိမ္ကိုအလည္ေရာက္လာလိမ့္မယ္လို႔ ထင္ေန တယ္။ သူတို႔ဟာ အဲဒီ သားသမီးေတြကို ေမ့ေလ်ာ့ေနၾကတဲ့ အတြက္သူတို႔တစ္ေတြ လာေရာက္လည္ပတ္ၾကမယ္ဆိုတာကိုစိတ္မခ်မ္း မသာျဖစ္ေနၾကပါတယ္ ’’ လို႔ သီလရွင္ကေလးကျပန္ေျပာပါတယ္။ အဲဒါကိုစဥ္းစားၾကည့္ၾကပါ။ ေမတၱာတရားဟာဒီလိုစိတ္ထားမ်ိဳး အေပၚမွာ တည္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာဆင္းရဲႏြမ္းပါးမႈဟာ ကြ်န္မတို႔အိမ္ကို ေရာက္လာတတ္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာေမတၱာတရားဟာ ခန္းေျခာက္ ကြယ္ေပ်ာက္သြားတတ္ပါတယ္။ ကြ်န္မတို႔ အိမ္သူအိမ္သားေတြထဲမွာ ဒီလို အိမ္သားမ်ိဳးရွိေနတတ္ပါတယ္။ သူဟာအထီး က်န္ဆန္ေနၿပီး မက်န္းမမာ ျဖစ္ေနတတ္ပါ တယ္။ သူဟာ စိုးရိမ္ပူပန္ေနတတ္ၿပီး ဒီအျဖစ္မ်ိဳးဟာ လူတိုင္းအတြက္ ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် ႀကံဳေတြ႕ေနပါတယ္။
အေနာက္ႏိုင္ငံေတြမွာ ခုေခတ္လူငယ္အေတာ္မ်ားမ်ားဟာ မူယစ္ေဆး၀ါးသံုးစဲြေနၾကတယ္ဆိုတာ သိရလို႔ကြ်န္မတအံ့တၾသျဖစ္မိပါ တယ္။ ဘာ့ေၾကာင့္ ဒီလိုျဖစ္ရသလဲလို႔ ကြ်န္မ ေတြးၾကည့္မိပါတယ္။ ဒီလို ျဖစ္ရတာ ဘာ့ေၾကာင့္လဲ။ ကြ်န္မေတြ႕ရတဲ့အေျဖကေတာ့ ‘‘ သူတို႔မိသားစုေတြကသူတို႔ကိုလက္မခံၾကလို႔ ’’ ပါပဲ။ အေဖ နဲ႔အေမေတြမွာ အလုပ္ေတြမ်ားလြန္းၿပီး သူတို႔ကို ဂရုစိုက္ဖို႔အခ်ိန္ မရၾကပါဘူး။ ငယ္ရြယ္တဲ့ မိဘႏွစ္ပါး ျဖစ္သူေတြဟာဒုကၡပင္လယ္ေ၀ေအာင္ မအားမလပ္ၾကလို႔ သူတို႔ကေလးေတြဟာ လမ္းေတြေပၚ ေရာက္ၿပီး မျဖစ္သင့္တာေတြျဖစ္ကုန္ၾကတာပါပဲ။ ကြ်န္မတို႔ဟာ အခု ေမတၱာပြားမ်ားၾကဖို႔ ေျပာေနၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အခု ကြ်န္မ ေျပာခဲ့တဲ့ ျဖစ္ရပ္ေတြဟာ ေမတၱာတရားကိုပ်က္ျပားေစတဲ့ အေၾကာင္းတရားေတြပါပဲ။
ဆက္ရန္ရွိသည္.....
Posted by Claire Chan Myae Thu at 11:00 PM 0 comments
Labels: မာသာထရီဆာ၏ မိန္႔ခြန္း
Sunday, March 2, 2008
မာသာထရီဆာ၏မိန္႔ခြန္း (၁)
၁၉၇၉ခု ဒီဇင္ဘာ ၁၀ရက္ေန႔ ေနာ္ေ၀းႏိုင္ငံေအာ့စလိုၿမိဳ႕၌ က်င္းပခဲ့သည့္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆုခ်ီးျမွင့္သည့္ အခန္းအနားတြင္ဆုခ်ီးျမွင့္ျခင္း ခံရသူ မာသာထရီဆာကိုယ္တိုင္ ပရိသတ္အား ေျပာၾကားခဲ့သည့္မိန္႔ခြန္းျဖစ္သည္။ မာသာထရီဆာ၏မိန္႔ခြန္းမွာ အလြန္ရွည္လ်ားေသာေၾကာင့္ ခရစ္ယာန္ဘာသာေရးႏွင့္ပက္သက္ေသာတစ္ခ်ိဳ႕ အေၾကာင္း အရာ မ်ားကို ကြ်န္မခ်န္လွပ္ထားခဲ့ပါသည္။
ဒီေန႔ဒီေနရာမွာ ကြ်န္မတို႔တစ္ေတြ အခုလိုစုရံုးေရာက္ရွိလာခြင့္ ရွိခဲ့ၾကတာဟာ ဘုရားသခင္ရဲ့ေက်းဇူးေတာ္ေၾကာင့္ပါပဲ။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့အခု ခ်ီးျမွင့္တဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ဆုလက္ေဆာင္ဟာကြ်န္မတို႔အတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာအတူေနထိုင္ၾကဖို႔ ဖန္တီးေပးခဲ့တယ္ဆိုတာျပန္ေျပာင္းသတိေပးလိုက္တဲ့ အတြက္ပါပဲ၊ ၿပီးေတာ့ေယရႈသခင္ဟာ ဆင္းရဲသူ ဆင္းရဲသားမ်ားအတြက္ ဒီေကာင္းျမတ္တဲ့သတင္းကို ေဆာင္ယူလာတဲ့ လူပုဂၢိဳလ္ ျဖစ္ေနလို႔ပါပဲ။ စင္စစ္အားျဖင့္ ဘုရားသခင္ျဖစ္ေတာ္ မူေပမယ့္မေကာင္းမႈ ဒုစရိုက္မ်ားနဲ႔ ကင္းေ၀းတာက လဲြလို႔ ကြ်န္မတို႔နဲ႔ထပ္တူထပ္မွ် လူသားတစ္ဦးျဖစ္ပါတယ္။ သူဟာေကာင္းျမတ္တဲ့ မဂၤလာသတင္းမ်ားကိုကြ်န္မတို႔အတြက္ေဆာင္ၾကဥ္းလာ တယ္ဆိုတာ အလြန္တရာ ရွင္းလင္းစြာဖြင့္ဟမိန္႔ၾကားခဲ့ၿပီးျဖစ္ပါတယ္။
ဒီသတင္းဟာ စိတ္ရင္းသေဘာထား ေကာင္းမြန္သူမ်ား အားလံုးအတြက္ ႏွလံုးစိတ္၀မ္းခ်မ္းေျမ႕ေစၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ႏွလံုးသားကို ေပးေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။ ဘုရားသခင္ဟာကမာၻ ေလာကႀကီးကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးလွတဲ့အတြက္ သူ႔ရဲ့သားေတာ္ကိုပင္ ေပးအပ္ခဲ့ပါတယ္။ ရွင္ေတာ္ဘုရားဟာကြ်န္မတို႔အားလံုးကို တစ္ေယာက္မက်န္ ေမတၱာပြားခဲ့သလို ကြ်န္မ တို႔ အခ်င္းခ်င္းလဲအျပန္အလွန္ ေမတၱာ ထားၾကဖို႔ေဟာၾကားခဲ့ပါတယ္။
"ကြ်န္ေတာ္ဟာ ဘုရားသခင္းကို ေမတၱာထားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အိမ္နီးနားခ်င္းကိုေတာ့ ေမတၱာမထားႏိုင္ပါဘူး" လို႔ ေျပာၾကားရံုနဲ႔ ကြ်န္မတို႔ဟာမလံုေလာက္မျပည့္စံု ပါ ဘူူး။ တစ္ခါက သူေတာ္စင္စိန္႔လြန္ မိန္႔ၾကားခဲ့သလို သင္ဟာဘုရားသခင္ကို ေမတၱာထားႏိုင္ၿပီးအိမ္နီးနားခ်င္းကိုေတာ့ ေမတၱာမထားႏိုင္ဘူး လို႔ေျပာလာခဲ့ရင္သင္ဟာ လူလိမ္လူညာတစ္ေယာက္သာ ျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္။ သင္ကိုယ္တိုင္ မျမင္ရတဲ့ ဘုရားသခင္ကိုေတာ့ ေမတၱာထားႏိုင္ၿပီး သင္ကိုယ္တိုင္ ျမင္ရ၊ သင္ကိုယ္တိုင္ ဆက္ဆံထိ ေတြ႔ေနရတဲ့ အိမ္နီးနားခ်င္းကို ဘာေၾကာင့္ ေမတၱာမထားႏိုင္ရတာလဲ။
ဆက္ရန္ရွိသည္...
Posted by Claire Chan Myae Thu at 7:53 PM 0 comments
Labels: မာသာထရီဆာ၏ မိန္႔ခြန္း
